Kilka słów o łysieniu

Włosy to ważny symbol u kobiet i mężczyzn, niezależnie od wieku. Większość moich klientek to kobiety i dla nich utrata włosów bywa źródłem stresu oraz poczucia obniżonej atrakcyjności. Napiszę to, co zawsze powtarzam: włosy są odzwierciedleniem stanu zdrowia całego organizmu. Ważną rolę – obok terapii trychologicznej – odgrywają dieta, leki przyjmowane na stałe, hormony płciowe, żelazo, ferrytyna oraz stres. Kiedyś szukałam przyczyny wypadania włosów wyłącznie w badaniach; dziś z doświadczenia wiem, że stres to cichy zabójca dla całego organizmu. Warto pamiętać, że po silnym przeżyciu – śmierci bliskiej osoby, rozwodzie – włosy zaczynają wypadać dopiero po kilku miesiącach. To opóźnienie jest cechą wypadania telogenowego i dlatego związek przyczyny ze skutkiem bywa trudny do zauważenia.

Jeśli chodzi o rodzaj łysienia, można rozróżnić kilka głównych: łysienie androgenowe typu kobiecego, łysienie androgenowe męskie oraz łysienie telogenowe uwarunkowane różnymi stanami chorobowymi. Najczęściej spotykane przyczyny tego ostatniego to choroby endokrynologiczne, operacje i narkozy, wypadanie włosów po ciąży, niskie żelazo i ferrytyna, duża ilość leków przeciwbólowych, antybiotykoterapia czy wspomniany wyżej stres.

Druga ważna sprawa to obraz kliniczny wypadania włosów. Należy ocenić miejsce przerzedzenia – sprawdzić zakola i czubek głowy, rozdzielić przedziałek i ocenić, jak przerzedzenie się rozkłada. Schemat, według którego wypadają włosy, potrafi wskazać kierunek diagnostyki. Na przykład znaczne przerzedzenie w okolicach skroniowych bardzo często towarzyszy anemii oraz niskiemu poziomowi żelaza i ferrytyny. Utrata włosów w obszarze skroniowo-ciemieniowym i powiększające się zakola mogą świadczyć o łysieniu androgenowym typu męskiego, spotykanym również u kobiet.