Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe (tzw. łysienie typu męskiego) to bardzo powszechny problem związany z wypadaniem włosów, nie tylko u mężczyzn, ale także u kobiet w różnym wieku. Ma podłoże genetyczne i jest związane z nadmiarem androgenów we krwi. W łysieniu androgenowym dochodzi do skrócenia fazy wzrostu włosa i wydłużenia fazy spoczynkowej, kiedy włos przestaje rosnąć i powoli zaczyna wypadać. Łysienie androgenowe rozpoczyna się od pojawienia się przerzedzeń na czubku głowy. Wraz ze stopniem zaawansowania choroby prześwit się rozszerza. Dodatkowo wzrost ilości dihydrotestosteronu (DHT) w mieszku włosowym powoduje miniaturyzację włosa – oznacza to, że nowe włosy wyrastają coraz cieńsze i jaśniejsze.

W patogenezie choroby najważniejszą rolę odgrywa dihydrotestosteron (DHT), który powstaje w skórze z testosteronu przy udziale enzymu 5-α-reduktazy. Łysienie androgenowe u kobiet bardzo często przebiega z prawidłowym stężeniem androgenów w surowicy krwi. Poziom androgenów mieści się w górnej granicy normy lub jest lekko podwyższony. Mimo tych prawidłowych wartości mieszki włosowe wykazują silną wrażliwość na androgeny, dlatego dochodzi do wystąpienia objawów chorobowych.

Dodatkowo przyczyną łysienia androgenowego u kobiet mogą być inne choroby ogólnoustrojowe, które są związane z androgenami, chociażby zespół policystycznych jajników (PCOS), choroby przysadki mózgowej, hiperandrogenizm czy otyłość.

Składniki omawiane w kontekście łysienia androgenowego

• Kwas gamma-linolenowy np. w postaci oleju z wiesiołka, czarnej porzeczki, ogórecznika
• Preparaty z wyciągiem z palmy sabałowej (saw palmetto), olejem z pestek dyni
• Witamina B6, B12
• Cynk w połączeniu z miedzią
• Dobrej jakości kwasy omega 3 (EPA i DHA)
• W przypadku hiperprolaktynemii – preparaty z wyciągiem z niepokalanka mnisiego (Castagnus) – po konsultacji z lekarzem

Dobór suplementów jest sprawą indywidualną i ustala się go na podstawie wyników badań, wspólnie z lekarzem.

Leczenie miejscowe, o czym decyduje lekarz

Minoksydyl to substancja stosowana miejscowo, w postaci wcierek. Jego mechanizm działania polega na rozszerzeniu miejscowych naczyń krwionośnych w skórze głowy. Stosuje się go w łysieniu o podłożu androgenowym, w innych typach łysienia nie znajduje zastosowania. Jest to lek: o tym, czy go stosować, w jakim stężeniu i jak długo, decyduje lekarz. Przy stosowaniu wcierek należy dokładnie myć ręce i uważać, by preparat nie przenosił się na inne okolice ciała, gdyż może to spowodować pojawienie się w tych miejscach niechcianego owłosienia.

W łysieniu androgenozależnym lekarz może też zalecić płyny na skórę głowy zawierające m.in. prednizolon, hormony płciowe oraz kwas salicylowy. To preparaty na receptę, dobiera je lekarz, nie dobiera się ich samodzielnie.

Osobnym, opisywanym w literaturze składnikiem jest kofeina. Bada się jej wpływ na podziały komórek macierzy włosa oraz na czas trwania fazy wzrostu (anagenu).

Ważne składniki w diecie przy łysieniu androgenowym

Codzienne żywienie powinno opierać się na dużej ilości warzyw i owoców, dobrej jakości białku oraz nienasyconych kwasach tłuszczowych. W związku z tym, że najbardziej aktywnym androgenem jest dihydrotestosteron (DHT), zaleca się sięganie po zioła, które hamują jego powstawanie. Są to m.in. palma sabałowa, zielona herbata, pestki dyni oraz rozmaryn. Żywienie nie cofa zmian, które już zaszły w strukturze zminiaturyzowanego włosa. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe

Niedobór niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z rodziny omega-3 i omega-6 przyczynia się do wypadania i rozjaśnienia włosów. Nienasycone kwasy tłuszczowe mogą regulować działanie androgenów. Kwasy omega-3 opisuje się również w kontekście dolegliwości skórnych, takich jak świąd czy łuszczenie. Kwas gamma-linolenowy należy do grupy kwasów omega 6. Należy on do inhibitorów 5α-reduktazy, enzymu, który przekształca testosteron w DHT.

Bogatym źródłem tego kwasu są oleje:

– olej z nasion czarnej porzeczki, olej z wiesiołka, olej z ogórecznika

Olej z pestek dyni na łysienie?

Olej z pestek dyni wyróżnia się na tle innych olejów wyglądem, smakiem, zapachem i właściwościami. Ma jasnozieloną barwę z domieszką pomarańczowego koloru, aż do ciemnozielonej z czerwoną poświatą. Wyjątkowe zabarwienie olej z pestek dyni zawdzięcza obecności zielonych chlorofili i pomarańczowo-czerwonych karotenoidów. W smaku olej z dyni jest łagodny, aromatyczny, czasem lekko orzechowy.

Badania nad olejem z pestek dyni dotyczą jego wpływu na aktywność 5-alfa-reduktazy, enzymu przekształcającego testosteron w DHT, oraz opisywanego działania antyandrogennego.

Sposób spożycia: olej z pestek dyni stosuje się w kuchni na zimno. Może być użyty jako dodatek do sałatek, warzyw oraz dowolnych potraw spożywanych na zimno. Należy przechowywać go w chłodnym, ciemnym miejscu.

Trwałość oleju z pestek dyni wynosi ok. 6 miesięcy od daty wytłoczenia, pod warunkiem przechowywania go w ciemnej i szklanej butelce, bez kontaktu światła i temperaturze 4-10 stopni Celsjusza. Półroczny termin przydatności do spożycia wynika z wysokiej zawartości korzystnych dla zdrowia wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (PUFA), które są niestety podatne na utlenianie i jełczenie.